Stel je voor: een supplement dat je geheugen verbetert, depressies tegengaat, ontstekingen remt, je zenuwstelsel versterkt en mogelijk zelfs Alzheimer kan voorkomen. En dat ook nog eens een prachtige naam heeft. Klinkt bijna te mooi om waar te zijn, toch?
Dat is precies het gevoel dat ik krijg als ik de artikelen over Lion's Mane doorlees. En laat me eerlijk zijn: ik ben iemand die al snel overtuigd is door indrukwekkende lijstjes met voordelen, zeker als die voordelen ook nog eens wetenschappelijk klinken. Maar juist daarom wil ik dit supplement eens kritisch bekijken, voordat ik mijn portemonnee trek.
Wat is Lion's Mane precies?
Lion's Mane, of in het Nederlands leeuwenmaan, is een eetbare paddenstoel met de wetenschappelijke naam Hericium erinaceus. De paddenstoel heeft een opvallend uiterlijk: hij ziet eruit als een witte, pluizige bolvorm met lange hangende uitsteeksels die doen denken aan de manen van een leeuw. Vandaar de naam.
In Aziatische landen als Japan, China en Korea wordt de paddenstoel al eeuwenlang gebruikt, zowel in de keuken als in de traditionele geneeskunde. In westerse landen is de interesse pas de afgelopen jaren sterk toegenomen, mede dankzij de opkomst van het zogenoemde "nootropics" (stoffen die de hersenfunctie zouden verbeteren).
Wat zit er in de paddenstoel?
Het interessante aan Lion's Mane is dat hij bepaalde stoffen bevat die je in weinig andere voedselbronnen vindt. De belangrijkste zijn hericenonen, afkomstig uit het vruchtlichaam van de paddenstoel, en erinacines, afkomstig uit de mycelium (het wortelsysteem). Deze stoffen stimuleren de aanmaak van NGF, Nerve Growth Factor, een eiwit dat een rol speelt bij de groei en het herstel van zenuwcellen. Alzdiscovery
Dat klinkt veelbelovend. Maar hier begint de nuance ook al.
Wat zegt het onderzoek?
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen: de meest overtuigende resultaten komen uit dierenstudies. In studies met muizen vertoonden Lion's Mane-extracten effecten zoals verminderde ontstekingsmarkers in de hersenen en verbeterde cognitieve prestaties op geheugentests. Alzdiscovery Indrukwekkend, maar muizen zijn geen mensen.
Het goede nieuws is dat er de afgelopen jaren ook een handvol mensenstudies is verschenen. Een gerandomiseerde, dubbelblinde en placebogecontroleerde studie uit 2023, uitgevoerd aan Northumbria University, onderzocht de effecten van 1,8 gram Lion's Mane per dag bij 41 gezonde volwassenen tussen de 18 en 45 jaar, gedurende 28 dagen. PubMed Central
De uitkomsten waren voorzichtig positief. Deelnemers scoorden na 48 uur al beter op cognitieve tests die aandacht en verwerkingssnelheid meten, en meldden na 28 dagen minder subjectieve stress. NutraIngredients.com De onderzoekers zelf zijn echter terughoudend in hun conclusies: ze spreken van bevindingen die "voorzichtig suggereren" dat Lion's Mane de prestatiesnelheid kan verbeteren en stress kan verminderen bij gezonde, jonge volwassenen. NutraIngredients.com
Dat is een wereld van verschil met "dit supplement geneest depressies".
En die claims over Alzheimer en depressie?
Over de link met Alzheimer: er is inderdaad onderzoek gedaan. Een dubbelblinde, gerandomiseerde studie bij 49 patiënten met milde Alzheimer toonde na 49 weken een verbetering in dagelijkse levensactiviteiten bij de groep die Lion's Mane slikte, vergeleken met placebo. Op de cognitieve testscores zelf werd echter geen significant effect gevonden. Alzdiscovery Genuanceerd dus, en zeker geen bewijs dat de paddenstoel Alzheimer voorkomt of geneest.
Over depressie: een studie uit 2010 onderzocht de effecten van Lion's Mane bij 30 vrouwen gedurende vier weken. De deelnemers rapporteerden minder klachten van depressie, slaapproblemen en menopauzale klachten. Medical News Today Dat is interessant, maar een groep van 30 mensen is klein en zegt nog weinig over de bevolking als geheel.
De infecties en wondgenezing die soms worden genoemd? Die claims zijn voornamelijk gebaseerd op laboratoriumonderzoek of dierenstudies. Voor mensen is hier nog nauwelijks bewijs voor.
Na hoeveel dagen merk je iets?
Dit is een eerlijke vraag, zeker als je het zelf wil uitproberen. Op basis van het beschikbare onderzoek is 10 dagen waarschijnlijk te kort om echte effecten te meten.
De studie van Northumbria University liet zien dat Lion's Mane na 28 dagen een bescheiden effect had op stemming en stress bij jonge volwassenen. ResearchGate Er was zelfs een opmerkelijk resultaat al na één dosis, namelijk snellere reactietijden op een cognitieve test 60 minuten na inname. Maar of je dat zelf opmerkt in het dagelijks leven? Dat is een andere vraag.
Wil je het serieus testen, dan is 4 weken de minimale periode die in het onderzoek wordt gehanteerd. Tien dagen geeft je mogelijk een eerste indruk, maar trek er geen vergaande conclusies uit. Je bent dan inderdaad een onderzoeksgroep van één, met alle beperkingen die daarbij horen.
Waarom ik toch besloot het te proberen
Niet omdat ik overtuigd ben van alle claims. Maar omdat het onderzoek dat er is, ondanks de beperkingen, een voorzichtig positief signaal geeft op het gebied van focus, stressreductie en zenuwgezondheid. En omdat de paddenstoel relatief veilig lijkt te zijn bij normale doses.
Wel let ik op een paar dingen bij de aankoop. In de Europese Unie gelden strengere regels: de EU Novel Foods regelgeving staat geen myceliumextracten toe, waardoor supplementen in Europa uitsluitend op basis van het vruchtlichaam worden gemaakt. Alzdiscovery Dat is relevant, want erinacines, een van de werkzame stoffen, komen juist uit het mycelium. Let dus op wat er op het etiket staat.
Verder: hogere concentratie en betere extractiemethoden leveren meer werkzame stoffen op. Goedkoop is hier niet altijd verstandig.
Wat ik meeneem na dit onderzoek
Lion's Mane is geen wondermiddel. De claims die je online tegenkomt, zijn grotendeels gebaseerd op dierenstudies of kleine mensenstudies. Dat betekent niet dat de paddenstoel nutteloos is, maar wel dat je de verwachtingen scherp moet houden.
Er zijn voorzichtige aanwijzingen dat Lion's Mane iets kan doen voor focus, stressreductie en mogelijk zenuwgezondheid. Het mechanisme via NGF is wetenschappelijk plausibel. Maar bewijs op het niveau van grote, langdurige mensenstudies ontbreekt nog grotendeels.
Ik ga het vier weken proberen, niet tien dagen, en schrijf daarna eerlijk op wat ik merk.
Bronnen: Docherty et al. (2023), Nutrients, Northumbria University; Li et al. (2020), dubbelblinde RCT bij milde Alzheimer; Nagano et al. (2010), studie bij vrouwen; Surendran et al. (2025), Frontiers in Nutrition; Alzheimer's Drug Discovery Foundation, cognitieve vitaliteitsrapport Lion's Mane.